To temat przewodni XI edycji konferencji poświęconej turystyce kulinarnej. Wydarzenie przez kolejne lata cieszy się niesłabnącym powodzeniem wśród przedstawicieli badaczy, jak i praktyków. Partnerem Wydarzenia był Samorząd Województwa Mazowieckiego oraz Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa. Współorganizatorem tegorocznej edycji konferencji został Narodowy Instytut Kultury i Dziedzictwa Wsi.
Turystyka kulinarna już dawno przestała być jedynie modnym dodatkiem do podróżowania. Dziś staje się jednym z najważniejszych narzędzi budowania marki miejsc, wzmacniania lokalnej gospodarki oraz ochrony dziedzictwa kulturowego. Coraz wyraźniej widać, że to właśnie smaki, lokalne produkty i kulinarne opowieści tworzą emocjonalną więź turysty z odwiedzanym regionem.
Kuchnia od zawsze była czymś znacznie więcej niż sposobem zaspokajania głodu. To opowieść o historii, tradycji, krajobrazie i ludziach. Smaki potrafią przywoływać wspomnienia, budować poczucie wspólnoty i stawać się uniwersalnym językiem porozumienia ponad granicami kultur. Współczesna turystyka kulinarna wymaga więc spojrzenia znacznie szerszego — łączącego turystykę, gastronomię, kulturę, antropologię, marketing, edukację, rolnictwo oraz relacje międzynarodowe.
Podczas konferencji wielokrotnie podkreślano, że lokalny produkt spożywczy może pełnić rolę znacznie większą niż tylko element karty menu. Coraz częściej staje się symbolem regionu, nośnikiem historii i ważnym impulsem rozwoju gospodarczego. Kuchnia regionalna i narodowa buduje dziś rozpoznawalność państw równie skutecznie jak kultura, sztuka czy sport. Potwierdzają to również najnowsze analizy zawarte w raporcie „Poland: a global impact” (edycja 2025/2026), wskazujące, że polska gastronomia należy obecnie do najmocniejszych filarów budowania pozytywnego wizerunku kraju za granicą. Tematy kulinarne generują jedne z największych zasięgów i najbardziej emocjonalnych reakcji odbiorców.
Za sukcesem turystyki kulinarnej stoją jednak przede wszystkim ludzie — rolnicy, producenci żywności, restauratorzy, hotelarze, edukatorzy, samorządowcy i organizatorzy wydarzeń. To właśnie współpraca tych środowisk pozwala tworzyć autentyczne produkty turystyczne oparte na jakości, lokalności i prawdziwych historiach.
Szczególne znaczenie ma również edukacja kulinarna i regionalna. Budowanie świadomości dziedzictwa smaków powinno rozpoczynać się już od najmłodszych lat. To dzieci i młodzież staną się w przyszłości ambasadorami lokalnej tradycji kulinarnej. Bez kształtowania wrażliwości na smak, historię i lokalną tożsamość trudno mówić o trwałej ochronie dziedzictwa kulinarnego. Warsztaty, spotkania edukacyjne i działania promujące regionalne produkty stają się dziś ważnym elementem zrównoważonego rozwoju.
Tegoroczna konferencja po raz kolejny stworzyła przestrzeń do dialogu pomiędzy światem nauki a praktyką gospodarczą. Dyskutowano o wyzwaniach współczesnej gastronomii i turystyki, wymieniano doświadczenia oraz prezentowano dobre praktyki związane z budowaniem krótkich łańcuchów dostaw, ochroną produktów regionalnych i tworzeniem silnych marek lokalnych.
Największą wartością wydarzenia okazało się spotkanie ludzi reprezentujących różne środowiska, doświadczenia i perspektywy. To właśnie na styku nauki, praktyki, kultury i biznesu powstają najciekawsze inicjatywy oraz trwałe partnerstwa. Konferencja stała się nie tylko miejscem wymiany wiedzy, lecz także inspiracją do dalszych działań na rzecz rozwoju polskiej turystyki kulinarnej — opartej na autentyczności, jakości i współpracy.
Piotr Dominik
